Het leuke van rondstruinen is dat ik op veel plaatsen kom en ook veel mensen ontmoet. Vondsten en mensen met een verhaal en somige verhalen zijn zo bijzonder dat ik ze graag wil delen. Tevens is het voor u als klant misschien ook leuk om te weten waar uw aankoop vandaan komt, voor het door mij werd gepimpt.

Het verhaal van de Bolderkar

Een van de eerste dingen die ik kreeg om te pimpen was een bolderkar. Deze stond al enige tijd werkeloos bij de moeder van een vriendin in de schuur. "Niemand die hem wil"; zei ze "omdat hij zo groot is!" "Ik wel": riep ik en een week later was ik onderweg om hem te halen. Ik had alle stoelen uit de auto gehaald en dat was maar goed ook, hij paste er net in. Ook bij mij heeft hij nog een tijdje in de schuur gestaan totdat ik mijn webwinkel wilde openen en een naam zocht. De bolderkar kwam bij mij binnen en ik dacht ja dat klopt, dat wordt mijn maatje mijn logo. Net als de bolderkar veramel ik ook allelei spullen en vervoer ze van A naar B.

De bolderkar is nu gepimpt en ik heb er ontzettend veel plezier in gehad om het te doen.

Het Het verhaal: "De Twijfelaar."

Ik belande een tijdje geleden in een vincentiuswinkeltje. Ik kwam er toevallig terecht, als toeval al bestaat. Het bleek een geweldig klein winkeltje vol met allerlei spulletjes met veel enthousiaste verkopers. Verkopers; ja er waren er meerdere. De winkel bleek opgedeeld in een aantal segmenten en elke verkoper had een segment. Die verkoper bleek verantwoordelijk voor dat segment en bij hem/ haar kon je terecht voor vragen en betalen. Een grappig systeem vond ik, ik kocht een aantal dingen waardoor ik in dit kleine winkeltje 3 keer moest afrekenen! Aan het eind van mijn inkopen stuitte ik nog tegen een ledikant aan, het stond tegen de kant geschoven en was eerder niet zichtbaar voor mij. Ik was op slag verliefd. Een oud grenen ledikant geen één, geen tweepersoons, maar een twijfelaar! De betreffende verkoper vertelde mij dat hij het die dag er voor opgehaald had bij een oude dame, het ziet er nog prima uit vertelde hij mij. Ik neem het ledikant mee zij ik! Nu heb ik een grote auto dus dat is boffen. Ik gooide alle stoelen plat achterin en in de stromende regen zijn we de delen er in gaan leggen. Het laatste was de achterkant van het bed en hoe we ook draaide, paste en schoven het ging er niet in. Wat bleek onder de pootjes zitten schattige wieltjes, heel nostalgisch en net het laatste wieltje zorgde ervoor dat de achterkant er niet in kon. Ik kom terug zei ik tegen de verkoper, vanmiddag met een aanhanger. Thuis gekomen kon ik de aanhanger niet geregeld krijgen maar zag ik wel een vriend van ons in de straat met zijn bus thuis komen. Ik ben naar hem gegaan en heb mijn enthousiasme over het ledikant weten over te brengen want hij is meteen met mij meegereden. Yes, het ledikant was thuis! En nu na weken staat het nog steeds te "pronken"in de woonkamer, zelfs na een verbouwing in huis en de nodige lagen stof. Ik heb nog niks met het ledikant gedaan, want ik twijfel of ik het mag pimpen of niet.

Het Verhaal: "Peuter-/kleuterstoeltje."

Ik heb een peuter-/kleuterstoeltje gekregen van een vriendin. Zij heeft met haar gezin een tijdje in Luxemburg gewoond en daar komt dit stoeltje dus ook vandaan.

Het stoeltje heeft nog in een klein schooltje in Luxemburg gestaan, vlak bij Viande. Het schooltje is niet meer in gebruik als school, maar te huur als huisje. Ik mocht er eens een weekendje vertoeven. Het is een prachtig klein oud schooltje en het klaslokaal (er is er slechts één) is ingericht als "huiskamer". Het is allemaal heel eenvoudig maar heeft wel een geweldige uitstraling in een prachtige omgeving. Hier een foto van het schooltje. Het stoeltje staat in de winkel bij: " Kinderen."

Het verhaal: kastje oude look met 2 glazen deurtjes.

Dit kastje was een opdracht van een man uit Den Haag. Hij kocht eens een aantal meubeltjes bij mij . We kwamen aan de praat en hij vertelde in Den Haag een tweedehands winkeltje te hebben. Er waren meubels bij die lang bleven staan. Mensen keken er wel belangstellend naar maar knapten af, vaak op de kleur. Donkere meubels passen vaak niet meer bij de mens van nu, maar de meubels zijn kwalitatief nog goed en onder die donkere laag zitten prachtige exemplaren. De kunst is kun je er doorheen kijken en heb je zin om met kwast en verf aan de slag te gaan. Ik wel en zo kreeg ik een aantal meubelstukken van hem, ik mocht ze naar eigen inzicht opknappen. Ontzettend leuk want als ik de vrije hand heb kan de creatie naar boven komen. Dit kastje was het laatste stuk. Het bleek een flinke klus ik had het kastje danig onderschat. Het liet zich namelijk niet zomaar wit maken. Waslagen kwamen er gewoon weer doorheen ook al dacht ik grondig voorbereid te zijn. Maar ik hield vol en na een aantal lagen is het me toch gelukt. Het bovenste blad wilde ik antraciet grijs maken met witte krijtwas voor een leisteen effect, nou dat was geen enkel probleem. Het kastje was klaar en ik nam contact op, het kon opgehaald worden. Door allerlei werkzaamheden kon de man niet komen en vroeg mij het kastje in de webwinkel te zetten, ik vond dit geen enkel probleem kon ik het nog even aan de wereld showen! Het laat zich raden waarvoor het kastje gediend heeft een bureutje, aankleedtafel....... wie het weet ik ben erg benieuwd, laat het me weten.

Het kastje heb ik gefotografeerd bij een Graffitiwand. Dit heb ik puur gedaan om uitersten met elke te combineren, ik was benieuwd wat dit met elkaar zou doen. Tevens heb ik ook foto`s meer in de stijl van het kastje gemaakt. Ik zal hieronder wat foto`s laten zien en wil je reageren, leuk...........

Patricia

~De Gepimpte Bolderkar~

HET VERHAAL: de lampenkapjes.

Het is al weer een tijdje terug dat ik ze vond 2 wit gehaakte lampenkapjes. Ik zag ze liggen en was meteen enthousiast. Zoals met veel vondsten zag ik nog niet direct wat ik ermee zou gaan doen. "Gehaakt"; dacht ik dat deed mijn oma vroeger veel; hoe breng ik dat naar deze tijd? Ze hebben een tijdje gelegen toen ik bedacht ze te gaan verven. Gewoon zo`n tinnetje verf in een emmer met koud water en af en toe roeren. Het is bijna toveren en dus spannend of het zal gaan lukken. Ze werden paars en zelfs egaal, altijd weer leuk als zo`n experiment lukt! En nu.... ik vond ze nog saai, misschien kralen?? Ik ben naar onze plaatselijke kralenwinkel gegaan en de verkoopster met mij enthousiast gemaakt. We zijn gaan zoeken en hebben prachtige glazen kralen gevonden die nu aan de rand bengelen, vervolgens vond ik ook nog kleine paarse kraaltjes met een parelmoer laagje. Deze kleine kraaltjes heb ik her en der op het kapje vastgemaakt. Een heel werk maar met een suptiel verassend resultaat!

Patricia

~De Gepimpte Bolderkar~